Poniedziałek, 17 grudnia 2018
Dziś imieniny : Jolanty, Łukasza, Olimpii

Aktualnie przeglądasz archiwum naszej strony. Zapraszamy na aktualną stronę.

Miasto wyróżnione Honorową Flagą Rady Europy
Strasburg 26.04.2002r.
Rada Miejska
Urząd Miasta i Gminy
Przewodnik po usługach
Przejrzysta Polska
Przejrzysta Polska - kontynuacja
RADIO ZNAD ORLI
Certyfikat ISO 9001:2001
Terminarz Białego Orła
Terminarz Ligi Gminnej
Koźmińska obwodnica
Co, gdzie, kiedy?
Liga halowa
Bieżące informacje z pracy Rady Miejskiej
"Goniec Koźmiński"
Wydawnictwa Koźmińskie
Historia
Stąd pochodzili
Położenie geograficzne

Współpraca ponad granicami

Miasto kwiatów i zieleni
Koźmin nocą
Lista organizacji pozarządowych
Towarzystwo Miłośników Koźmina Wlkp.

Kurkowe Bractwo Strzeleckie

Chór im. Czypickiego
Stowarzyszenie Absolwentów Szkół Zamku Koźmińskiego
KKS Biały Orzeł
IKS "Spartakus"
UKS "Jedynka"
Klub Karate "Do Shotokan"
Hufiec ZHP
Oddziału PTTK
Instytucje i Urzędy
Koźmińskie Usługi Komunalne
Zakład Aktywności Zawodowej
Parafie
Basen kąpielowy
Biblioteka
Apteki
Banki
Restauracje, bary, noclegi
Ośrodek Kultury
Oświata
Kluby i obiekty sportowe
Komunikacja

Główne zabytki miasta Koźmin Wielkopolski

Zamek koźmiński - pochodzący z XIVw., gruntownie przebudowany w II połowie XVIw.
Do połowy XIX wieku zamek był siedzibą rycerską i możnowładczą. W 1623r. Stanisław Przyjemski gościł na zamku króla Zygmunta II z synem Władysławem, a w 1802r. ówczesny właściciel Fryderyk Adolf Kalkreuth- króla pruskiego Fryderyka Wilhelma.

W drugiej połowie XIXw. zamek adaptowany został do użytku szkolnego. Obecnie stanowi siedzibę Zespołu Szkół Rolniczych, a w baszcie mieści się Muzeum Ziemi Koźmińskiej. W 1999r. otwarto tam odrestaurowaną izbę renesansową pochodzącą z II poł. XVIw. ze wspaniałym kominkiem i wystrojem kutym z piaskowca.

Zamek położony jest w południowo-zachodniej części miasta, zbudowany jest na niewielkim wzniesieniu. Obecnie jest to trójskrzydłowa i dwupiętrowa budowla na planie podkowy, oskarpowana, częściowo podpiwniczona, której boki posiadają wymiary 41 i 48m., z wjazdem na dziedziniec od strony zachodniej.

Do XVIIIw. budowla miała postać czworokąta z brama wjazdową wysuniętą przed mury obwodowe po stronie północnej. W północno-zachodnim narożniku znajduje się ceglana czterokondygnacyjna wieża zbudowana w dolnej części na planie zbliżonym do koła, zaś w części powyżej drugiej kondygnacji - ośmioboku. Zwieńczona jest ośmiobocznym hełmem kopulastym krytym blachą.
Wyraźne obniżenie otaczające zamek od strony północno-zachodniej, północnej i wschodniej stanowi pozostałości po fosie.

 

Kościół farny p.w. św. Wawrzyńca - należy do najstarszych kościołów Wielkopolski. Według tradycji został wzniesiony na miejscu dawnej świątyni pogańskiej już w Xw. Trudno jednak dziś doszukać się w nim fragmentów z tak odległych czasów. Obecna świątynia ( a ściślej jej prezbiterium i nawa środkowa) zawdzięcza swe powstanie Hińczy z Rogowa, który w połowie XVw. był właścicielem Koźmina. W drugiej połowie XVIIw. ówcześni właściciele dóbr koźmińskich Andrzej Przyjemski i jego syn Aleksander przebudowali i rozbudowali kościół, wznieśli wieżę i zakrystię oraz wyposażyli go w nowe sprzęty ( rzeźbiona ambona z figurami Chrystusa i Ewangelistów na balustradzie oraz figurą Archanioła na zwieńczeniu baldachimu, czarna marmurowa chrzcielnica, drewniane stalle z wizerunkami świętych biegnące wzdłuż bocznych ścian prezbiterium).

Kościół farny jest dużym trzynawowym budynkiem o charakterze bazyliki, pokrytym karpiówką. Od strony wschodniej posiada trójboczne zamknięte prezbiterium, do którego od strony południowej przylega kaplica Przyjemskich, zwieńczona attyką, a od strony północnej zakrystia. W kruchtach naw bocznych znajdują się dwie romańskie kropielnice kamienne, wykute z kamienia i ozdobione maskami, będące najstarszymi zabytkami w kościele.
Najcenniejszy zabytek kościoła to znajdujący się w prezbiterium późnorenesansowy wielki ołtarz, wzniesiony w latach 1600-1630 z rzeźbą "Zaśnięcie NP Maryi" pochodzącą z dawnego gotyckiego ołtarza z końca XV wieku, żywo przypominającą ołtarz Wita Stwosza w Krakowie. Inne rzeźby (m.in. św. Wawrzyńca i św. Floriana) oraz płaskorzeźby w ołtarzu głównym pochodzą z czasów jego powstania.

W kaplicy Przyjemskich, do której wiedzie wejście umieszczone w południowej ścianie prezbiterium (ozdobna krata żelazna), znajduje się ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa (pocz. XVIII), dwie stare, późnogotyckie figury: Matki Bożej oraz Chrystusa Frasobliwego. Przy wejściu wmurowana jest w ścianę stara płyta nagrobna z czerwonego marmuru, a na ścianach kaplicy tarcze herbowe.
Wśród licznych ołtarzy wyróżnić można najstarsze ołtarze Wniebowzięcia NP. Maryi, ufundowany przez Starszych Bractwa Sukienniczego w 1459r.; św. Stanisława Biskupa, Kryspina i Kryspiniana, ufundowany w 1560r. przez uczonego i profesora Akademii Krakowskiej - Benedykta z Koźmina oraz ołtarz patrona kościoła - św. Wawrzyńca, ze starym obrazem przedstawiającym Świętego w srebrnej sukience.


Balustradę chóru organowego zdobią figury Aniołów i portrety uczonych koźmińskich: Benedykta - sławnego teologa i kaznodziei Zygmunta Augusta, Mikołaja, Albina ( wszyscy trzej byli profesorami Akademii Krakowskiej) oraz Aleksego - sufragana wileńskiego. Natomiast w zakrystii można obejrzeć kute drzwi żelazne i tablicę wotywną z 1772r. Na wieży zaś dzwon pięknej roboty z 1546r.

Kościół poklasztorny p.w. św. Stanisława Biskupa i Męczennika - kościół pobudowany został dla bernardynów sprowadzonych w 1628r. z inicjatywy księdza Pawła Gajewskiego. Pierwotnie, w latach 1629-1648 stał w tym miejscu drewniany kościółek. Budowę obecnego rozpoczęto w 1648 i trwała ona z przerwami do 1670r. Kościół jest budowlą barokową, wyposażenie wnętrza utrzymane jest w stylu barokowym (ołtarz główny z obrazem Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej i cztery ołtarze boczne) i rokokowym (ambona z 1725r, dwa konfesjonały, prospekt organowy z ok. 1780r. z figurkami muzykujących aniołków), przy czym stalle z II poł. XVIIw. są w stylu manierystycznym.

Podziw budzi zwłaszcza wykonana przez poznańskiego snycerza Franciszka Antoniego Braumbachera ambona, na korpusie której znajdują się płaskorzeźby Ewangelistów i Chrystusa, natomiast nad wejściem na ambonę - kartusz herbowy Sapiehów, a po jego bokach aniołki z tarczami przedstawiającymi herby dwóch żon Piotra Sapiehy. Natomiast w ołtarzu głównym uwagę zwracają relikwiarze barokowe w kształcie trumienek oraz rokokowe tabernakulum z połowy XVIIIw. W zakrystii uwagę zwraca obraz ze sceną Dysputy o Najświętszym Sakramencie z II poł. XVIIIw.
Przy kościele od strony północnej wybudowano klasztor dwupiętrowy, składający się z trzech skrzydeł okalających wirydarz. Skrzydło wschodnie przylega do prezbiterium, zachodnie zaś do nawy kościoła . Oba skrzydła połączone są parterowym korytarzem.
Natomiast od strony południowej do kościoła przylega dziedziniec krużgankowy z wieżą bramną z pierwszej połowy XVIIIw. W krużgankach urządzone zostały w 1774r. stacje Drogi Krzyżowej. W 1896r. zniszczone obrazy zastąpiono stacjami Drogi Krzyżowej w postaci płaskorzeźb.
Koźmiński klasztor bernardynów jako pierwszy padł ofiarą pruskiej kasaty zakonów - w 1818r. Prusacy potrzebowali bowiem budynków klasztornych na więzienie, które wcześniej usytuowane było w Pyzdrach. Części zakonników pozwolono pozostać przy klasztorze w roli kapelanów więzienia. Z chwilą śmierci ostatniego z nich w 1828r. zakończył się pobyt bernardynów w Koźminie. Kościół klasztorny od 1830r. służył jako sukursalny miejscowej parafii aż do utworzenia przy nim w 1925r. oddzielnej parafii, która jednak aż do 1967r. zarządzana była przez proboszcza parafii św. Wawrzyńca.
W czasie II wojny światowej kościół został zamieniony przez Niemców na magazyn wojskowy, a budynek poklasztorny na ciężkie więzienie dla kobiet.
Z chwilą usamodzielnienia się parafii w 1967r. rozpoczęła się głęboka renowacja kościoła zakończona w latach dziewięćdziesiątych. Natomiast w budynku klasztornym mieści się obecnie Państwowy Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy.

Drewniany kościółek św. Trójcy - usytuowany w północnej części miasta na cmentarzu grzebalnym przy ul. Poznańskiej. Jeden z najpiękniejszych późnogotyckich zabytków wielkopolskiej architektury drewnianej. Zachowanie swego pierwotnego charakteru zawdzięcza niezbyt wielu remontom przeprowadzonym w przeszłości. Świadczy o tym więźba dachowa, szeroki okap, system zaczepów mieczowatych wokół prezbiterium i specyficzne łączenie obramień okiennych. Kościółek zbudowany został w 1570r. poza murami miasta. Prawo patronackie nad nim posiadał magistrat miasta. W okresie nasilenia reformacji w Polsce, w latach 1590-1611 kościółek był w posiadaniu innowierców.

Około 1720r. odnowiono kościółek zarówno wewnątrz jak i zewnątrz. To zapewne wówczas wnętrzu nadano barokowy charakter. W 1830r. magistrat zrzekł się prawa patronackiego i odtąd kościółek pełnił funkcję kaplicy cmentarnej. W kościółku św. Trójcy odbywały się i odbywają msze św. pogrzebowe, "msze św. o pomyślność w inwentarzu żniwach", a w uroczystość św. Trójcy nabożeństwo odpustowe.
Powierzchnia użytkowa kościółka wynosi 165,5m2. W barokowym ołtarzu głównym znajduje się późnorenesansowy obraz Trójcy Świętej z końca XVIw., oraz barokowy obraz św. Barbary. Na belce tęczowej pochodzącej z czasu budowy kościółka znajduje się krucyfiks i 6 figur z XVI-XVIIIw. Późnorenesansowa ambona z rzeźbami czterech ewangelistów, którą podtrzymuje rzeźba klęczącego Adama pochodzi z końca XVIw. Na ołtarzach głównym i bocznych ( z obrazami Matki Boskiej Częstochowskiej z końca XVIw. i św. Apolonii z I poł. XVIIw.) znajdują się liczne rzeźby świętych, często mające ponad 400 lat i reprezentujące różne style od renesansu po barok, włączając manieryzm i styl ludowy

Stary Rynek wraz z otaczającymi go uliczkami - objęty jest ścisła ochroną konserwatorską. Staromiejska część Koźmina Wlkp. zachowała bowiem swe średniowieczne ukształtowanie - czworoboczny rynek z siatką wąskich ulic i kamieniczkami z XVIII i XIX w. przyciągającymi wzrok spacerowicza.

W ciąg kamieniczek we wschodniej pierzei Starego Rynku wkomponowany jest miejski ratusz z 1828r z neobarokową fasadą.

Cmentarz żydowski z około 600 mogiłami i dobrze zachowanymi macewami, z których najstarsza pochodzi z 1806r. Położony jest w pobliżu lasku orlińskiego

W okolicach Koźmina na szczególną uwagę zasługują :
- Zespół pałacowo-parkowy z końca XIX w. własność Stolbergów w Borzęciczkach
- Pałac z przełomu XIX/XX w. w Psim Polu
- Dworek modrzewiowy zbudowany przez rodzinę Mycielskich w Gałązkach
- Pałac w Orli


Wpisz słowo lub frazę
Czy w Koźminie Wlkp. jest potrzebny hotel?
tak, o podstawowym standardzie
tak, nowoczesny z częścią rekreacyjną
nie, hotel nie jest potrzebny
  Pokaż wyniki
Rowerem po gminie
Zabytki miasta
Zabytki gminy
Parki
Muzeum
Mapa miasta
Restauracje, bary, noclegi
Atuty gospodarcze Koźmina
Oferty inwestycyjne
Przetargi
Forum dyskusyjne
Wpisz się do naszej księgi gości
Odszukajmy się
Obejrzyj galerię zdjęć z naszej miejscowości
Kto tworzy i aktualizuje serwis
Kontakt do webmastera


created, hosted
& designed by

 

created, hosted & designed Internet Time [itime.pl]